Bir planı dinlemekle doğru anlamak aynı şey değildir. Görüşme sonunda “Benim anladığım şu…” diyerek öneriyi kısa biçimde geri anlatın. Bu, yanlış anlaşılmayı karar aşamasından önce fark etmeyi sağlar.
Geri anlatımı bir sınav gibi düşünmeyin
“Ben bunu şöyle anladım” diyerek planın amacını ve sonraki adımı özetleyebilirsiniz. Küçük terim sözlüğünüz anlamadığınız sözcükleri görünür kılar. Seçenek karşılaştırmasında da aynı yöntemi kullanın. Hekimin düzeltmesi, notunuzu daha doğru hale getirir; görüşmede duyduğunuz her şeyi ilk seferde hatırlamanız gerektiğini düşünmeyin.
Terimi bir cümlenin içinde değerlendirin
Bir sözcüğün sözlük anlamını öğrenmek başlangıçtır; sizin planınızda neyi anlattığı ayrıca açıklanmalıdır. Terim bir dokuya, kullanılan parçaya, uygulama yöntemine veya süreç aşamasına işaret ediyor olabilir. Görüşmede sözcüğün geçtiği cümleyi birlikte okumak, tek başına adını sormaktan daha yararlı olabilir. Açıklamayı kendi ifadelerinizle tekrar ederek doğru anladığınızı kontrol edin. Benzer görünen iki terimi eş anlamlı kabul etmeyin. Bir çizim üzerinde hangi bölümün kastedildiğini göstermesini istemek, soyut bir açıklamayı daha anlaşılır hale getirebilir.
Görüşmede önce hangi soruyu soracaksınız?
Sorularınızı önem sırasına koymak, görüşmenin sonunda asıl merak ettiğiniz konunun açık kalmasını önleyebilir. İlk sıraya bugün karar vermenizi etkileyen soruyu, sonraki sıraya günlük yaşamla ilgili güçlüğü yazın. Ayrıntılı ürün veya yöntem karşılaştırmalarını bunların ardından konuşabilirsiniz. Bir yanıtı anlamadıysanız aynı soruyu daha kısa bir cümleyle yeniden sormanız mümkündür. Yanıt için ek değerlendirme gerekiyorsa bunu notunuzda “bekleniyor” olarak tutun. Boş bırakılan bir satırın, sorunun yanıtlandığı veya artık önemli olmadığı anlamına gelmesine izin vermeyin.
Açıklamayı okuyup yeniden sormaya zaman bırakın
Önünüze gelen açıklamayı hızlıca geçmek yerine anlaşılmayan sözcükleri işaretleyin. İşlemin amacı, seçenekleri, olası güçlükleri ve sonrasındaki bakım hakkında hangi soruların açık kaldığını belirleyin. Bir metni okumuş olmak, bütün ayrıntılarını anladığınız anlamına gelmez. Görüşmede örnek üzerinden açıklama isteyebilirsiniz. Plan değiştiğinde daha önce aldığınız bilginin yeni kapsamı da karşılayıp karşılamadığını sorun. Notunuzda hekimin açıklamasıyla kendi tercihinizi ayrı tutmak, kararın hangi bilgiye dayanarak verildiğini sonradan hatırlamanıza yardımcı olur.
Belgenin kendisi kadar bağlamını da saklayın
Bir belgeyi kaydederken kime ait olduğu, hangi görüşmede hazırlandığı ve neyi açıkladığı anlaşılır olmalıdır. Dosya adındaki “son” sözcüğü tek başına güncellik kanıtı değildir. Aynı belgenin farklı sürümleri varsa tarih ve açıklamayı birlikte karşılaştırın. Gerekli kaydı paylaşırken alıcının kim olduğunu ve hangi iletişim yolunun kullanılacağını kurumdan doğrulayın. Sadece kolay olduğu için bütün arşivi göndermek yerine istenen belgeyi seçin. Kendi notunuz ile kurumdan gelen özgün belgeyi ayrı saklamak, kişisel yorumunuzun resmi açıklama gibi okunmasını önleyebilir.
Uygulama notu
Amaç, seçenek ve sonraki adımı ayrı cümlelerle söyleyin. Hekim açıklamasını düzeltirse notunuzu da güncelleyin; bilinmeyen terimi olduğu gibi ezberlemek zorunda değilsiniz.
Kontrol soruları
- Önerinin amacı ne?
- Hangi seçenekler konuşuldu?
- Bir sonraki adım ne zaman ve neden?
Kaynak ve ek okuma
Kaynaklar konu hakkında genel bilgi edinmeniz içindir.
Bu içerik genel bilgilendirme içindir; kişisel tanı, tedavi veya cihaz kullanım talimatı yerine geçmez.